Prace naprawcze przy układach scalonych​
Mój poradnik ma na celu pokazać kilka podstawowych faktów „co do czego” które powinien mieć na uwadze każdy, kto chce lub myśli zrobić... albo nawet robi coś w hardwaru telefonu komórkowego czy nawet i komputera.
Ale UWAGA!
Po pierwsze: tych czynności lepiej NIE ROBIĆ mając gwarancję! Chyba że mamy świetny zestaw narzędzi, pewne, chirurgiczne ręce i robimy w gumowych rękawiczkach – no to jest jakaś szansa że w serwisie nie poznają. Żeby nie było, że nie ostrzegałem :D
A po drugie: nie życzę sobie kopiowania bez mojej wiedzy czegokolwiek z tego poradnika. Jest on w całości (nie licząc pierwszych dwóch zdjęć) moją pracą.

A więc na początek czynności montażowe.
Telefony są zawsze skręcone śrubkami najczęściej typu TORX T4, T5 lubT6,

​
prawie zawsze poszczególne elementy trzymają zatrzaski, a w nowszych dochodzi jeszcze klej – przeważnie taki, co go jak ogrzać np. suszarką to łatwo „puszcza”. Do wypięcia zatrzasków z obudowy potrzeba czasami „specjalnych” narzędzi jak np.

​

>>Otwierak do obudów - allegro.pl<<

ale przeważnie wystarczy (jeśli nie mamy gwarancji) karta kredytowa, płaski śrubokręt (ostrożnie) lub nawet własne palce z dobrymi paznokciami. Instrukcje oraz demonstracje demontażów do większości telefonów można w popularnej wyszukiwarce.

Jak już otworzyliśmy obudowę – naszym oczom okazać się może dwie, trzy tasiemki w komórce lub cała masa ich w laptopie czy PC…
​
No i tu zaczynają się schody. Każde gniazdo ma zacisk na ową taśmę który aby odblokować jest podnoszony przez wyjmowanie z gniazda lub podnoszony na zasadzie drzwi lub też przeciągany równolegle do płyty na której jest zamocowane te gniazdo.
​

Oczywiście są również taśmy na wtyczkach ale to już wypiąć to myślę, że żadna filozofia, podnosimy od płyty i się odłącza:]. Zaciski wyjmujemy/otwieramy bardzo, ale to bardzo ostrożnie ponieważ można je szybko wyłamać.

Jak już uporaliśmy się ze śrubkami, klejem, zatrzaskami i taśmami to czas na „operacje naprawcze”:

Lutowanie
Lutowanie to jest proces polegający na łączeniu stałym stopów metali z miedzią, aluminium za pomocą spoiwa zwanego „cyną” która ma niższą temperaturę topnienia od tejże temp. łączonych elementów. Jest kilka rodzajów lutownic dostępnych przeciętnemu zjadaczowi chleba począwszy od oporowych i transformatorowych na stacjach lutowniczych kończąc. Do podstawowych zlutowań najczęściej używa się transformatorowej, ale w przypadku takich delikatnych urządzeń jak telefony lepszą będzie oporowa precyzyjna: >>Lutownice precyzyjne - allegro.pl<<. - (ponieważ transformator wytwarza pewne pole magnetyczne co jest w pewnym stopniu szkodliwe) – jeśli zbyt wiele nie mamy do lutowania… (bo jeśli więcej to już trzeba w stację zainwestować… >>Stacje lutownicze - allegro.pl<<).
Lutowanie na płytkach przeprowadzamy stopniowo z przerwami. Dobra lutownica potrafi niemal każdą cynę rozpuścić w sekundę więc już przed włączeniem jej należy element który chcemy przylutować trzymać przy samej cynie. Wpływa to korzystnie na dwie rzeczy: zachowuje w spoiwie odpowiednie właściwości łączące (przegrzana cyna robi się sucha i słabo się trzyma nawierzchni) oraz znacząco zmniejsza ryzyko zwęglenia płytki jak tu
​
(a wtedy kaszana, do węgla cyna się nie przylepi)
Jeśli chcemy coś zlutować naprawdę profesjonalnie to pomoże nam w tym kalafonia – wkładamy półrozgrzany grot, lekko „mieszamy” przez kilka sekund po czym wyjmujemy. Część tej żywicy wpływa w cynę a reszta pełni funkcję ochronną jak lakier w samochodzie.

Spalona ścieżka przez zwarcie.
Na pewno wiele razy spotkaliście się… lub sami mieliście przypadek zalania np. telefonu wodą. Gwarancja wówczas i tak jest stracona więc możemy spróbować własnych sił w naprawie „topielca”. Jeśli w porę nie odłączymy zasilania wówczas może dojść do zwarcia i spalenia jednego bądź kilku ważnych układów. Ale nie załamujcie się – w ok 70% zalań wystarczy rozłożenie urządzenia na części, dokładne wysuszenie, przeczyszczenie spirytusem, benzyną elektryczną bądź podobnym, nie tłustym środkiem do czyszczenia i dłuższe wygrzanie (3-4 dni leżakowania w częściach na kawałku kartonu na grzejniku). Ale w niektórych obwodach panują takie napięcia że ich zwarcie wypala fragmenty ścieżek. Co wtedy? A no próbujemy ścieżkę zastąpić przewodem.

Jeśli nie mamy zbyt wiele miejsca w obudowie urządzenia to warto zaopatrzyć się w kilka przewodów o różnej grubości ponieważ przeważnie grubszy kabel ma mniejszy opór i więcej impulsów jest w stanie przesłać
​

Końcówki całej ścieżki czyścimy papierkiem ściernym najlepiej jakimś o granulacji od 400 do 800 lub pilniczkiem po czym odpowiednio dobrany i obrobiony przewód przylutowujemy. Wynik całej operacji powinien wyglądać mniej więcej tak:
​
Oczywiście tu również warto wykorzystać kalafonię:)

No i to na razie tyle ode mnie. Jak w ciągu mojego doświadczenia przy tych pracach coś nowego się pojawi, na pewno ten poradnik jeszcze edytuję… Tak czy siak, piszcie do mnie śmiało jeśli ktoś z was ma odnośnie tej dziedziny pytania, postaram się jak najlepiej pomóc...Cytując: "nie pomagam na PW. Od tego służy forum" - preferuję, byście pisali w niniejszym temacie:D Aha, i na specjalne zamówienie mogę przesłać kto będzie chciał ten poradnik w formacie docx i do tego więcej zdjęć
 
Dobre ^^ Napracowałes się przy tym :]
 
Utwórz konto lub zaloguj się, aby napisać odpowiedź
Musisz być zalogowany, aby napisać wiadomość

Utwórz konto

Załóż nowe konto w naszej społeczności. To dziecinnie proste!

Zarejestruj nowe konto

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się tutaj.

Zaloguj się
Podobne tematy, które mogą Cię również zainteresować:
Top