37. 10 lat temu zamordowali Bartka. Nie ma ciała, ani wyroku
Rodzina 19-letniego Bartka z Suchedniowa od 10 lat nie może zamknąć sprawy jego śmierci. Nie może go pochować, bo nie znaleziono ciała i szanse na to są znikome. Trzeci raz będzie też przeżywała proces jego zabójców, których dotychczas nie udało się prawomocnie skazać.
Sąd Apelacyjny w Krakowie drugi raz uwzględnił apelacje obrońców Marcina Piętka i Norberta Rembaka. Obaj, już dwa razy zostali skazani za zabójstwo Bartka. Ale wyroki, na morderców maturzysty z Suchedniowa, uchylono. Sąd Okręgowy w Kielcach przygotowuje się do trzeciego procesu. Jest już wyznaczony sędzia, niedługo będzie termin pierwszej rozprawy. Obaj oskarżeni nie przyznają się do winy i, co w tej sytuacji oczywiste, nie chcą zdradzić gdzie ukryli ciało. Bo przecież nie mają z tym nic wspólnego.
Właśnie brak ciała i wyników sekcji zwłok, najbardziej utrudnia wydanie ostatecznego wyroku.
Zabójstwo bez powodu
24 maja 2002 roku Bartek zdawał pisemną maturę. Potem wziął samochód ojca i z kolegą pojechał do Szydłowca. Wzięli stamtąd dwie dziewczyny i wybrali się do Radomia. Odwieźli znajome, potem kręcili się samochodem po Skarżysku-Kamiennej. Tam spotkali czterech młodych mężczyzn.
Nic nie wskazywało na to, co się wydarzy. Rozmawiali z nimi. W pewnym momencie, jeden z nich, Łukasz S., usiadł na samochodzie Bartka. Maturzysta zwrócił mu uwagę. To rozsierdziło S.
Odjechali, ale Bartek potem wrócił do Skarżyska. Jeden z grupy niedawnych rozmówców zablokował mu drogę. Wyciągnęli go z samochodu, wepchnęli na tył. Zabrali portfel, zegarek, komórkę i kluczyki. Myśleli o porwaniu i żądaniu okupu, ale doszli do wniosku, że muszą go zabić, żeby ich nie wsypał.
Zamordowali go gdzieś między Radomiem a Warszawą. Użyli bagnetu i kamienia. Dźgali i uderzali w głowę. Ciało ukryli gdzieś w rowie.
Zaginiony przez trzy lata
Przez trzy lata zbrodnia pozostawała nie wykryta. Bartek był uważany za zaginionego. Jego rodzice najpierw sądzili, że rozbił samochód i boi się wrócić. Potem, że miał wypadek, stracił pamięć i gdzieś się błąka.
Prawda wyszła na jaw dopiero po ponad trzech latach, dzięki świadkom, którzy zgłosili się po programie 997 i operatorowi sieci komórkowej, w której Bartek miał telefon.
W czerwcu 2005 roku zatrzymano trzech sprawców. Łukasz S., ten, który siedział na samochodzie Bartka, już nie żył. Jeszcze w 2003 roku zaczadział we własnym domu.
Zabójcy mieszkają w Skarżysku. Nie pracują, nie uczą się. Jeden z nich siedzi za napad z nożem na dyskotece - informowała wtedy policja. Nie spodziewali się zatrzymania. Myśleli, że sprawa już przyschła.
Dwaj z nich idą w zaparte. Marcin Piętek i Norbert Rembak nie przyznają się do zabójstwa, utrzymują, że nie mają z tym nic wspólnego. Trzeci, Krzysztof M. mięknie w śledztwie i opowiada o szczegółach zbrodni.
Bez miejsca zbrodni, bez ciała
Dzięki zeznaniom Krzysztofa M. znamy przebieg wypadków. Wiemy jak zamordowali Bartka. M przyznał, że sam, ale pod presją, dźgnął go bagnetem i uderzył kamieniem. Według jego zeznań chłopak już wtedy nie żył. Prowodyrem miał być nieżyjący Łukasz S.
Po zabójstwie cała czwórka pojechała do Ostródy, a potem do Gdańska i Sopotu. Gdy skończyły im się pieniądze sprzedali samochód - to też wiadomo z zeznań M.
Po kilku tygodniach Łukasz S. z Marcinem Piętkiem przenieśli zwłoki w inne miejsce. Obawiali się, że Krzysztof M. może ich zdradzić.
Ciągle nie wiadomo, nie tylko gdzie jest ciało, ale nawet gdzie doszło do zabójstwa. M. nie pamiętał miejsca zbrodni. Zgodził się nawet na wprowadzenie w hipnozę, co miało pomóc w wyszukaniu faktów z zakamarków jego pamięci.
Więcej informacji już wkrótce ...