Test telefonu Samsung GT-M8800 Pixon

Samsung GT-M8800 Pixon, bo tak brzmi pełna nazwa telefonu, może zostać zaliczony do tzw. czterech bliźniaków Samsunga, razem z modelem INNOV8, Omnią oraz F480. To, że są to modele bardzo podobne świadczą bezpośrednie porównania między nimi, które można znaleźć w serwisie Youtube.

Parametry techniczne

Samsung Pixon mierzy 107.9 x 54.6 x 13.8mm i waży 122g. Działa w sieci GSM w zakresach 850 / 900 / 1800 / 1900 oraz w sieci UMTS. Urządzenie potrafi pobierać dane w standardzie HSDPA 7.2, ale nie jest wyposażone w moduł WLAN! Wbudowana kamera ma rekordową matrycę o rozdzielczości 8 megapikseli. GPS w telefonie służy w telefonie do obsługi funkcji geotagging, ale w czasie testu nie udało nam się z tej funkcji skorzystać ze względu na długi czas ustalania pozycji.
Pamięć telefonu (bez uwzględnienia pojemności karty pamięci) to 200 MB, ale dla użytkownika pozostaje około 150 MB. Nie jest to pamięć w pełni dynamiczna, bo na sztywno jest ustalona liczba SMS-ów oraz wpisów w książce telefonicznej:

• 500 SMS (Inbox 200 / Sentbox 200 / Draft 50 / Outbox 50)
• 2000 wpisów do książki

Obudowa

Obudowa Pixona jest niemal doskonała - prosta i elegancka. Samsung osiągnął już także bardzo wysoki poziom jakości – nic nie skrzypi, nie odstaje. Tył obudowy miał przypominać aparat cyfrowy i przypomina – obiektyw odsłania się tylko po naciśnięciu przycisku migawki. Przycisk ten jest jedną z nielicznych wad obudowy – jest bardzo miękki i trudno zgadnąć, jak bardzo należy go wcisnąć, aby otworzyć przysłonę aparatu, wyostrzyć lub otworzyć samą migawkę. Inną wadą, zresztą częstą w innych modelach większości producentów, jest brak portu jack służącego do podłączenia zwykłych słuchawek. Słuchawki muszą być „samsungowe”, podłączamy je tam, gdzie ładowarkę oraz kabel USB. Z boku obudowy są jeszcze bardzo użyteczne klawisze skrótów – do odtwarzacza muzyki, do głośności i zoom-u oraz klawisz dostępu do 6 aplikacji (telefonowanie, odtwarzacz MP3, wiadomości, przeglądarka, menu główne i wyciszenie dźwięków). W Pixonie znajdziemy także port na karty microSD – notabene testowaliśmy kartę 8 GB i działała bez zarzutów. Port jest z boku obudowy i jest zaślepiony zaślepką – lepszego rozwiązania obecnie nie ma. Ostatnim przyciskiem z boku obudowy jest klawisz blokady klawiatury. Nad ekranem znajduje się mała kamera do wideo rozmów oraz czujnik światła, który ma pomagać w wydłużaniu czasu działania baterii. Pod ekranem są dwie słuchawki oraz okrągły klawisz, który chyba można nazwać po prostu ESC lub EXIT. Nie jest to joystick, choć tak może się niektórym kojarzyć.
Niemałym zgrzytem jest rysik, który tak jak w Omnii wisi na sznurku – to rozwiązanie jest naprawdę niepojęte, choć niestety coraz modniejsze – jest już także w LG.
Ekran dotykowyPixon ma ekran dotykowy 3.2 cala, który działa w rozdzielczości WQVGA 240x400 pikseli (262 tys. kolorów). Jakość działania „dotyku” jest identyczna jak w Omni, co oznacza, że raczej nie należy jej bezpośrednio porównywać z dotykowym ekranem iPhone. Pozytywnie zaskakuje natomiast dotyk podczas pisania na klawiaturze QWERTY, gdy trzymamy telefon w poziomie – wówczas do ekranu dotykowego nie można mieć zastrzeżeń.
A propos to tekst możemy wprowadzać w Pixonie następującymi metodami:

• klawiatura QWERTY, gdy telefon trzymamy horyzontalnie
• klawiatura telefoniczna
• ręczne rozpoznawanie tekstu – pełny ekran
• ręczne rozpoznawanie tekstu w boksach na dole ekranu – wersja 1
• ręczne rozpoznawanie tekstu w boksach na dole ekranu – wersja 2

Kamera oraz przeglądarka zdjęć

Kamera ma być chyba najważniejszą funkcją Pixona. Matryca ma rekordowe 8 megapikseli, a sam aparat ma funkcję autofocus, ale nie ma już zoomu optycznego. Funkcja zoomu cyfrowego dla osób, które lubią robić zdjęcia jest całkowicie nieprzydatna. Pixon miał być kolejną próbą zastąpienia aparatu kompaktowego i…jest coraz bliżej celu, ale nadal każdy najtańszy Canon nadal zmiażdży go jakością zdjęć. Telefon bardzo dobrze radzi sobie na otwartej przestrzeni, nawet przy kiepskiej pogodzie, ale gdy znajdzie się w pomieszczeniu to ani lampa, ani ISO nie ratują sytuacji – ziarno jest za duże, a zdjęcia niezbyt ostre. Również autofocus przy słabym świetle „głupieje” i ostrzenie trwa wieki (wynika to z braku lampy – asysty autofocusa).
Nadal jednak chapeau bas za ergonomię menu kamery – to jest już doskonałość. Pomimo ogromnej ilości dostępnych trybów wszystko jest pod ręką i jest zrozumiałe. A opcji jest naprawdę wiele. Wszystkie z nich zostały zaprezentowane na poniższych zrzutach z ekranu. Do dyspozycji mamy m.in.:

• ASR (Advanced Shake Reduction)
• WDR (Wide Dynamic Range) – poprawienie jakości zdjęć w trudnych warunkach oświetleniowych
• duży zakres ISO – w naszym modelu działał tylko tryb auto, ale według specyfikacji ISO może maksymalnie wynosić 1600
• geotagging - pozycja GPS dopisywana do pliku ze zdjęciem
• sceny – np. portret, zachód słońca sztuczne ognie, tekst itd.
• tryb zdjęć – pojedyncze, seria, panorama, wykrywanie uśmiechu, mozaika, ramki, wykrywanie twarzy (face tagging)
• efekty – sepia, negatyw
• wykrywanie zamknięcia powieki przez fotografowaną osobę i informacja o tym fakcie dla fotografa
• regulować możemy kontrast, nasycenie, ostrość krawędzi
• autofocus może działać w trybie normalnym, makro oraz wykrywania twarzy
• regulowana jest także ekspozycja

Średnio plik ze zdjęciem w pełnej rozdzielczości i jakości zajmuje w pamięci 2-3 MB.
Zastanawiające jest to, że z poziomu aparatu mamy dostęp do innej galerii/przeglądarki zdjęć niż z poziomu głównego menu aparatu. W tej galerii możemy m.in. edytować zdjęcia, wysłać zdjęcie poprzez MMS- e-mail lub Bluetooth. Jest także dostęp do serwisu społecznościowego ShoZu.


Jeśli chodzi natomiast o nagrywanie wideo, to jedną z bardziej odkrywczych i jednocześnie prostych funkcji kamery jest to, że podczas nagrywania wideo na ekranie widzimy, jak duży jest plik z nagraniem i w jakim tempie jego wielkość rośnie – do doskonała funkcja. Maksymalna rozdzielczość wideo to aż 720x480 pikseli!
Samsung jeśli chodzi o ergonomię obsługi kamery nie ma sobie równych.

Warto także omówić główną przeglądarkę zdjęć, która działa na zasadzie Tilt and flip – ta skomplikowana nazwa oznacza tylko tyle, że gdy przechylimy telefon w prawo to wszystkie zdjęcia zaczną się przewijać w prawo itd. Jest to tzw. bajer, ale niestety gorzej jest z jego ergonomią. W galerii tej można ustawić pliki według ich nazw, nazw folderów, czasu, koloru oraz twarzy (wykorzystanie funkcji face Tag).



Podsumowanie
Pixon to świetny telefon, który chyba można nazwać masowym telefonem niedalekiej przyszłości. Własny system producenta z bardzo ergonomicznym interfejsem (pomijając ekran główny), dotykowy duży ekran, dobra kamera – takie telefony będą już niebawem dominować na rynku masowym. Na razie jest to telefon z bardzo wysokiej półki, gdzie musi się mierzyć z naprawdę potężnymi maszynami konkurentów oraz samego Samsunga.
Główną wadą, która może odstręczać wielu potencjalnych klientów od zakupu jest brak obsługi WLAN – obniżka kosztów telefonu została w tym przypadku okupiona zbyt dużą ofiarą. Inny problem to słaba bateria – nie wiadomo, czy w finalnej wersji telefonu oprogramowanie ulży trochę baterii, ale w tym temacie na razie nie jest dobrze.